Η Βασιλική και η Βασίλισσα..(αληθινή ιστορία)




Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό χωριό στην επαρχία Μεσολογγίου, ζούσε η γιαγιά μου η Βασιλική με τον παππού μου Νίκο και τα τέσσερα της παιδιά. Με πολλές δυσκολίες κατάφερνε να μεγαλώνει τα μικρά της. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, χρήματα δεν υπήρχαν, κι όσο και να δούλευαν στα καπνά, κατάφερναν ίσα ίσα να μην πεινούν. Ώσπου η γιαγιά μου ξαναμένει έγκυος. Και εκεί που περίμεναν το πέμπτο παιδί, κάνει δίδυμα. Φανταστείτε, σε μια δύσκολη εποχή, μες στην ανέχεια να έχεις έξι παιδιά. Και δεν λέω, τα παιδιά είναι μεγάλη ευτυχία, το να τα βλέπεις να πεινάνε όμως και να μην έχεις να τα ταϊσεις είναι καημός. Έτσι η γιαγιά μου η Βασιλική βρισκόταν σε απόγνωση. Και η απόγνωση αν την κάνεις σύμμαχό σου είναι μεγάλη δύναμη!
    Πήρε λοιπόν μια απόφαση , να γράψει γράμμα στην βασίλισσα (όχι πως είχε καμιά ιδιαίτερη σχέση με τους βασιλιάδες, κάθε άλλο..). Το ξέρω , φαίνεται αστείο σε εμάς τους ''σημερινούς'' ανθρώπους , αλλά μην νομίζετε, και στους συγχωριανούς της που το είπε η γιαγιά μου , έτσι τους φάνηκε. Κι όχι μόνο... Κι επικίνδυνο! Τα σχόλια που άκουσε από όσους το έμαθαν ...Ότι θα γελάσει η βασίλισσα μαζί της ,ή ότι μπορεί και να θυμώσει ακόμα και να την συλλάβουν , αν είναι δυνατόν! Παρόλα αυτά η Βασιλική το έγραψε αυτό το γράμμα με τα λίγα γράμματα που γνώριζε, κι έβαλε μέσα όλη της την απόγνωση ζητώντας , τι άλλο, βοήθεια! Της εξέθεσε όλη της την κατάσταση, ότι είναι πολύτεκνη και τα φέρνει δύσκολα ,ιδιαίτερα μετά τον ερχομό των διδύμων. Το έκλεισε σε έναν φάκελο,έγραψε πάνω ''προς βασίλισσα της Ελλάδος, Αθήνα'' και το έδωσε στον ταχυδρόμο. Όλο το χωριό γελούσε για μέρες με το θέμα αυτό, πρώτον γιατί το γεγονός τους φάνταζε αστείο, δεύτερον  γιατί κανείς δεν πίστευε ότι το γράμμα αυτό θα φτάσει ποτέ στο παραλήπτη , και τρίτον, ακόμα κι αν έφτανε ,σιγά μην καθόταν η βασίλισσα να ασχοληθεί με αυτό το γράμμα..
   Για λίγο καιρό δεν είχε συμβεί τίποτα , και το γεγονός ξεχάστηκε. Ακόμα και η Βασιλική , είχε πιστέψει τώρα πια πως το γράμμα της πήγε στο ''βρόντο''. Ώσπου μια μέρα έλαβε την απάντηση...''Αγαπητή κυρία Βασιλική έλαβα το γράμμα σας και με συγκίνησε το δράμα σας, για τον λόγο αυτό εσωκλείω ένα χρηματικό ποσόν κι ελπίζω να σας βοηθήσει '' έλεγε πάνω κάτω το γράμμα , (η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι ακριβώς τα λόγια, γιατί ήμουν πολύ μικρή όταν μου το έδειξε η γιαγιά μου).. Το γράμμα έκανε το γύρω  του χωριού ,όλοι ήθελαν να το διαβάσουν , να το δουν , δεν λαμβάνει κανείς κάθε μέρα γράμμα από την βασίλισσα, και μάλιστα με χρήματα μέσα! Όπως καταλαβαίνετε, κανείς δεν γελούσε πια με την Βασιλική ,όλοι θαύμαζαν το θάρρος(και λίγο θράσος) της να κάνει αυτή την κίνηση.  Το ποσόν που υπήρχε στον φάκελο μπορεί να μην την έκανε πιο πλούσια, την βοήθησε όμως αρκετά ξεπεράσει κάποιες δυσκολίες. Το πιο σημαντικό όμως που αποκόμισε είναι η ηθική ικανοποίηση ότι το θάρρος της την δικαίωσε στα μάτια όλων αυτών που γελούσαν με την ιδέα της. Ε, δεν είναι και λίγο!....
   Όταν θυμάμαι αυτή την ιστορία συνειδητοποιώ ότι η εσωτερική μας δύναμη δεν έχει καμία σχέση με τις πεποιθήσεις των γύρω μας. Είναι η δική μας δύναμη κι έχει την ορμή όλης μας της ψυχής. Τι σημασία έχει τι πιστεύει ο κόσμος για εμάς; Σημασία έχει τι πιστεύουμε εμείς και πόση ορμή έχει η ψυχή μας!! Ετσι κι αλλιώς ο ''κόσμος'' ποτέ δεν είναι ... ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ!!
SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου