Έχεις παιδί; Έχεις ευθύνη για το αύριο...

 Ήρθε στη ζωή σου ένα παιδί, μπορεί και δύο! Συγχαρητήρια! Βίωσες κι εσύ αυτό που λέμε θαύμα της μητρότητας ή της πατρότητας αντίστοιχα... Και τώρα; Η ζωή σου αλλάζει, οι προτεραιότητες αλλάζουν, τα άγχη σου είναι μεγαλύτερα, με βασικότερα το άγχος της επιβίωσης και το άγχος της διαπαιδαγώγησης αυτού του καινούργιου μέλους της οικογένειας!
  Για το πρώτο δεν θα μιλήσω, γιατί όλοι μας λίγο πολύ ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε ώστε το παιδί μας να μεγαλώσει με υγεία και δύναμη. Για το δεύτερο όμως δυστυχώς έχουμε άγνοια! Λειτουργούμε ενστικτωδώς ή ακόμα χειρότερα με βάση εσφαλμένες παγιωμένες αντιλήψεις για το τι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας και με ποιον τρόπο. Αλόγιστη σπατάλη σε υλικά αγαθά από τη μιά και αυστηρές τιμωρίες απ'την άλλη , καμιά φορά και βία λεκτική ή σωματική , είναι τα κυριότερα λάθη που κάνουμε , προκειμένου να γίνουμε ''καλοί" γονείς αλλά και να μην κακομάθουν τα παιδιά μας.. Σκοτσέζικο ντους δηλαδή! Και μην ξανακούσω τη φράση ''το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο" γιατί θα γίνω έξαλλη! Φυσικά φίλοι μου το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο, ακριβώς όμως όπως το λέει η λέξη  ΒΓΗΚΕ!!!!! Αν ήταν καλό, θα έμενε εκεί , στον Παράδεισο! Ή την άλλη φράση -δικαιολογία πως χρειάζεται το ξύλο για να μάθει το παιδί τι είναι σωστό και τί όχι! Εγώ ξέρω πως η όποια μάθηση είναι αποτέλεσμα διδασκαλίας, συμβουλής, και μελέτης, μήπως δεν τα ξέρω καλά; Μπορεί να μην έμαθα τι είναι σωστό και τι όχι με τη μέθοδο του ξύλου, όμως πιστέψτε με, η άλλη μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική. Έμαθα το ''καλό'' και το ''κακό" , έμαθα το σεβασμό, έμαθα το να μιλάω σωστά, το να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, το να αγαπώ τους γύρω μου και να ζω αρμονικά σε αυτόν τον παλιόκοσμο. Κι όλα αυτά τα έμαθα χωρίς ούτε μια σφαλιάρα.. (τουλάχιστον από τους γονείς μου, γιατί από τη ζωή μου έφαγα πολλές) .
 Χτίζοντας μια αρμονική σχέση αγάπης , και κατανόησης από την πρώτη μέρα ζωής του παιδιού μας, δεν θα χρειαστεί ποτέ να του δείξουμε το καλό με τρόπο βάναυσο, για τον απλούστατο λόγο πως το καλό θα το ξέρει! Θα το έχει νιώσει! Αυτό θα γνωρίζει σαν σταθερή αξία. Αυτό θα είναι η πραγματικότητα του. Κι αυτή την πραγματικότητα θα μεταφέρει στον κόσμο αργότερα..  Είναι πολύ απλό , ότι εισάγουμε στην ψυχή του παιδιού μας , αυτό θα βγάλει αργότερα στους γύρω του. Κι όπως μας νοιάζει το τι θα φάει το παιδί μας, έτσι πρέπει να μας νοιάζει , και ίσως περισσότερο, το είδος της τροφής που δίνουμε στην ψυχή του.. Και το να έχει χιλιάδες παιχνίδια, χιλιάδες επισκέψεις στον παιδότοπο, αλλά ταυτόχρονα χιλιάδες χαστούκια και τιμωρίες στην παιδική του μνήμη, όχι μόνο δεν είναι σωστή τροφή αλλά είναι και καταστροφικό για τις ισορροπίες του και την ψυχοσύνθεση του.. Είναι κάτι σαν το junk food. Πολλές θερμίδες, πολλά λιπαρά, μηδέν θρέψη! 
  Θα κλείσω αυτή την ανάρτηση λέγοντας πως δεν χρειάζονται πολλά για να δημιουργήσουμε καλύτερους ανθρώπους... Μόνο οι πέντε αισθήσεις μας! ...Η όραση μας που βλέπει στην ψυχή του παιδιού μας, η ακοή μας για να ακούμε τις βαθύτερες ανάγκες του, η όσφρηση μας για να μυριζόμαστε τους κινδύνους γύρω του και να το προστατεύουμε, η αφή μας για να το χαϊδεύουμε και να το αγκαλιάζουμε και η γεύση μας για να γευόμαστε αυτή τη γλύκα όταν μας κοιτάζει και μας λέει ''Σ'αγαπάω!".... 

Και κάτι άλλο..... Πραγματική Αγάπη και σεβασμός! 

Καλό σας απόγευμα! 



SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου