Η Bibi-bo σε άλλο ρόλο...

     Όταν ήμουν παιδί  λάτρευα τα Χριστούγεννα (ποιο παιδί άλλωστε δεν τα λατρεύει! ) .... Μου άρεσε να συμμετέχω στην ετοιμασία των γλυκών, και να στολίζουμε το δέντρο με την μητέρα μου και την αδερφή μου... Μάλιστα τόσο πολύ συμμετείχα στο στολισμό του σπιτιού που έφτιαχνα και μόνη  μου στολίδια και γιρλάντες.  Δημιουργική φύση από τότε.. Και δεν στολίζαμε μόνο ένα δέντρο! Όχι....Το κάθε δωμάτιο είχε το δικό του δεντράκι, εκτός από το βασικό που βρισκόταν στο σαλόνι.
 Μια χρονιά, πρέπει να ήμουν στη εφηβεία πια, αφού στολίσαμε το δέντρο του δωματίου μας με την αδερφή μου που ήταν μικρότερη, φτάσαμε στο σημείο που βάζουμε την φάτνη..( ναι τότε, δεν υπήρχε δέντρο χωρίς φάτνη) .. Όταν ξετυλίξαμε την περσινή,  είδαμε πως ήταν κατεστραμμένη από την υγρασία... Εντελώς όμως! ... Προβληματισμένες και οι δυο, σκεφτόμασταν τι να κάνουμε. Βλέπετε δεν μας πήγαινε να αφήσουμε το δέντρο μας χωρίς φάτνη από κάτω, θα ήταν ελλιπές! Έτσι το βλέπαμε εκείνη την εποχή.... 
 Τότε λοιπόν άστραψε η ιδέα στο μυαλό μου...  Ξέθαψα την παλιά μου Bibi-bo ( όσοι είσαστε μεγαλύτεροι θα τη θυμάστε) και την μεταμφίεσα σε... Παναγία! Ναι, μιλάμε για τέτοια πρωτοπορία! Της έραψα στα γρήγορα έναν χιτώνα από παλιές φόδρες που είχε η μαμά μου στα ραφτικά της και της έφτιαξα ένα γαλάζιο πέπλο για το κεφάλι..  Κατόπιν έκανα το ίδιο με τον Τζον-Τζον, γιατί φάτνη χωρίς Ιωσήφ δεν γίνεται.. Του στερέωσα μάλιστα στο χέρι του κι ένα ξυλάκι από αυτά που βάζουμε στα σουβλάκια για να έχει και το γνωστό ραβδί.  Ύστερα,  βρήκα ένα μικρό μωράκι στα κουκλάκια της αδερφής μου και το τύλιξα με πανάκια, για να παριστάνει το μικρό Χριστούλη..  Και τέλος, τους έστησα κάτω από το δέντρο..  Έβαλα δεξιά κι αριστερά, ζωάκια παιχνίδια, όπως το ''μικρό μου pony" , και σχημάτισα με χαρτόνι γύρω τους, κάτι που έμοιαζε με σπηλιά..  Όταν τελείωσε το στήσιμο της αυτοσχέδιας φάτνης το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ενδιαφέρον... Εντάξει, ήταν και λίγο αστείο, αλλά δεν μας πολυέννοιαζε.  Είχαμε την φάτνη μας, κι ας ήταν τόσο alternative!.. Τώρα θα μου πείτε " μα καλά, ήταν ανάγκη να στήσεις όλο αυτό το σκηνικό; Γιατί δεν αγοράζατε μια κανονική;" ... Δεν ξέρω γιατί.. Μάλλον ήθελα να την δημιουργήσω από μόνη μου, ή απλώς ήθελα να δω την Bibi-bo σε έναν άλλο ρόλο, τι να πω... Γενικότερα πάντα είχα ένα θέμα με τις ''φόρμες" . Δεν βλέπω τα αντικείμενα με την στενή τους έννοια, το έχω ξαναπεί. Κι αν η Bibi-bo μπορούσε να αλλάζει ρούχα και ρόλους, δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην μπορεί να γίνει και Παναγία...
Κλείνοντας θέλω να τονίσω, πως όλη αυτή η κατασκευή δεν είχε στόχο, ούτε να προσβάλει τη θρησκεία, ούτε να την γελοιοποιήσει.. Ήταν μια απλή και αγνή έκφραση δημιουργικότητας και αγάπης, από δυο παιδιά που δεν μπορούσαν να διανοηθούν το δέντρο τους χωρίς φάτνη! Και παρά το ότι τώρα πια που μεγάλωσα, τα πιστεύω μου έχουν αλλάξει, ο λόγος που μοιράζομαι αυτή την ιστορία μαζί σας, είναι γιατί μου έχει μείνει μια πολύ γλυκιά ανάμνηση από εκείνη τη φάτνη......Και γιατί μου θυμίζει την ηλικία εκείνη που σκεφτόμασταν τόσο απλά!  Όσο απλή είναι και η ζωή μας.....

Καλό σας βράδυ.....

Και να δημιουργείτε την κάθε μέρα σας..... 





SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 σχόλια:

  1. Πολύ νοσταλγικό και γλυκό το άρθρο σου Βάσια, και παραπέμπει σε μια εποχή αγνή και αγαθή (τουλάχιστον για εμάς). Η αυτοσχέδια φάτνη είναι πάντα καλύτερη απο οποιαδήποτε αγοραστή, όπως και να' χει φτιαχτεί. Κι εν τέλει, αν και μια θρησκεία δεν θα έπρεπε να μπορούσε να προσβληθεί, μην ανησυχείς. Κι ο Ιωσήφ κι η Μπι-μπι Μπο είναι φτιαγμένοι από τους Εβραίους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα θελα πολύ να τη δω αυτή τη φάτνη....

    Και γιατί όχι?? Μετά τη barbie πυροσβέστη να κυκλοφορήσει και η barbie Παναγία!

    Δημιουργική από μικρή... Αυτό είναι το ωραίο με τα παιδιά.. Οτι είναι δημιουργικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή