Πίνακας ανεκτίμητης αξίας...


Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αυτός ο πίνακας στόλιζε το σαλόνι του σπιτιού μας.. Σαν παιδί που εντυπωσιάζεται με το παραμικρό, είχα ρωτήσει τη μητέρα μου αν στον πίνακα απεικονίζεται η ίδια, αφού κι εκείνη είχε τα ίδια μαλλιά και τα ίδια μεγάλα εκφραστικά μάτια.. Η μαμά μου, σαν μεγάλη ''παραμυθατζού'' (ιδιότητα που κληρονόμησα) , μου είπε μια ιστορία πως τάχα κάποιος ζωγράφος την είχε ζωγραφίσει πριν παντρευτεί.. Ξέρετε από αυτές τις ιστορίες που οι μαμάδες λένε στα παιδιά τους για να φάνε το φαγητό τους, για να κοιμηθούν, ή απλά για να νιώσουν συναισθηματική ασφάλεια..
   Για χρόνια πίστευα πως στον πίνακα αυτόν, ήταν η μαμά μου.. Μεγαλώνοντας, μου είπε την αλήθεια, πως ο πίνακας δεν είχε καμιά αξία , ήταν ένας φτηνός πίνακας που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το πως βρέθηκε στο σπίτι μας... Ίσως ήταν ένα από τα δώρα του γάμου των γονιών μου.. Και φυσικά, πως η κοπέλα του πίνακα δεν ήταν εκείνη...
  Παρόλα αυτά, πάντα αγαπούσα αυτόν τον πίνακα, τι κι αν εκείνη μου είχε πει ψεύτικη ιστορία, η κοπέλα εξακολουθούσε να της μοιάζει , οπότε πολύ μικρή σημασία είχε αν ήταν η ίδια αυτοπροσώπως.. Αυτή η εικόνα ήταν πάντα συνυφασμένη με την παιδική μου ηλικία..
Πέρασαν τα χρόνια, αλλάξαμε σπίτια, αλλάξαμε ζωές, κι ο πίνακας δεν ήταν πια στο οπτικό μου πεδίο, μάλιστα πίστευα πως έχει πεταχτεί..
  Πρόσφατα, ψάχνοντας κάτι στην αποθήκη , τον είδα μπροστά μου και η εικόνα της μαμάς μου νέα και δροσερή, όπως τότε, μου έφερε δάκρυα στα μάτια... Γιατί εκείνη δεν ζει τώρα πια, για να μου πει πως ο πίνακας δεν έχει καμιά αξία, και πως δεν απεικονίζει εκείνη, κι έτσι ο πίνακας απόκτησε για μένα μια άλλη, μεγαλύτερη αξία... Αυτή την αξία που έχουν οι όμορφες αναμνήσεις από τους αγαπημένους μας ανθρώπους...
 Τώρα ο πίνακας στολίζει το σαλόνι μου , παρόλο που δεν ταιριάζει καθόλου με τη διακόσμηση του σπιτιού μου. Κι όταν με ρώτησε ο γιος μου αν στην εικόνα είμαι εγώ, (μαυρομάλλα και μικροσκοπική γαρ!)... του απάντησα "Όχι! Είναι η μαμά μου, όταν ήταν νέα" ...
Ψέμα; Παραμύθι; Μπορεί! .... Όμως εγώ αυτό θέλω να πιστεύω..   Δεν είναι δικαίωμα μου;
Κι όταν με ρώτησε αν είναι ακριβός, βλέπετε τα σημερινά παιδιά έχουν γνώση του χρήματος, του είπα χωρίς δεύτερη σκέψη..... "Πανάκριβος! Είναι πίνακας ανεκτίμητης αξίας....'"

Κι είμαι σίγουρη πως τώρα θα συμφωνούσε κι η μαμά μου....

Καλό σας απόγευμα..

Να αγαπάς το κάθε τι, γιατί το κάθε τι είναι πολύτιμο.. 
Μα πιο πολύτιμο από όλα είναι το να αγαπάς..


SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

9 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βάσια μου καλησπέρα.
    Τελικά, μετά από 37 (και κάτι) χρόνια, συνειδητοποίησα πως σημασία δεν έχει εάν ένας πίνακας είναι αξίας, αλλά την μεγαλύτερη αξία από όλα την έχει Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ. Ο χρονος που ζήσαμε χαρούμενοι και ξεγνοιαστοι αλλά κυρίως ο χρονος που ΔΕΝ ζήσαμε έτσι και δεν αξιοποιήσαμε σωστά.
    Φυσικά πάντα μπορούμε να επανορθωσουμε, δειχνοντας σε όσους αγαπάμε τα συναισθήματα μας.
    Υ.Γ. Το blog σου είναι υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Με κάνεις πολύ χαρούμενη... Όσο για το χρόνο....αξία ανεκτίμητη!

      Διαγραφή
  3. Πολύ όμορφα λόγια και σκέψεις!Ότι βγαίνει από μέσα μας είναι τελικά θεϊκό!
    Πίνακες ανεκτίμητης αξίας θα μπορούσε να ΄ναι οτιδήποτε κι ειδικά όταν είναι κάτι προσωπικό αυτό είναι απόλυτα θεμιτό... αλλά νομίζω ότι οι ψυχές με τα συναισθήματα των ανθρώπων αξίζουν περισσότερο!
    Καλό σου βράδυ!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απόλυτα! Εξάλλου τα αντικείμενα είναι σύμβολα που συμβολίζουν ότι εμείς θέλουμε! Γιαυτό κι έχουν αξία.... Πόσο μάλλον όταν συμβολίζουν όμορφες στιγμές! Καληνύχτα και σε σένα!

      Διαγραφή
  4. Είναι όντως ανεκτίμητης αξίας!!Γιατί είναι ένας πίνακας που σε γεμίζει αναμνήσεις και όμορφες σκέψεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα Βάσια μου.
    Ανεκτίμητη αξία όντως έχει κάτι που σου θυμίζει όμορφες στιγμές. Ιδιαίτερη όμως αξία έχουν και τα αντικείμενα που σου φέρνουν άσχημες αναμνήσεις, αναμνήσεις που θες να τις ξεχνάς και να τις έχεις καλά σφραγισμένες στο κουτάκι του μυαλού σου. Θα με ρωτήσεις τώρα μα καλά γιατί? Γιατί να έχουν αξία αυτά τα αντικείμενα? Έχουν αξία γιατί σου θυμίζουν τα λάθη του παρελθόντως που δεν πρέπει να τα επαναλάβεις ποτέ. Εγώ παίρνω και από αυτά τα "αντικείμενα" δύναμη για να αντιμετωπίζω τις νέες καταστάσεις της ζωής και να θυμάμαι να μην ξεχνώ, και να προσπαθώ συνεχώς....
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο πρωινό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου! Το κάθε τι μπορεί να κουβαλάει μια ιστορία, και να μας δίνει ένα μάθημα ζωής! Και αλίμονο αν δεν μαθαίνουμε και από τα λάθη μας... Δεν θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας! Καλημέρα και σε σένα!

      Διαγραφή