Τώρα ξέρεις γιατί..

Τυχαία σήμερα ανακάλυψα κάποια μου ημερολόγια από παλαιότερες χρονιές, καταχωνιασμένα παρέα με άλλες αναμνήσεις μέσα στην τελευταία μου σχολική τσάντα. Μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, ένα μικρό ταξίδι στα νεανικά μου χρόνια.. Τότε που δεν υπήρχαν facebook , blogs, δεν υπήρχε καν υπολογιστής στη ζωή μου.. Το παράδοξο ξέρετε ποιο είναι; Πως μοιάζει σαν να υπήρχαν! Ίσως με μια άλλη μορφή, αλλά βλέποντας τα,  ανακάλυψα πως από παλιά είχα την τάση να συλλέγω φωτογραφίες , στίχους, αναμνήσεις και να τα τοποθετώ μέσα στα ημερολόγια μου , φτιάχνοντας έτσι "χρονολόγια" σε χαρτί. Και το ακόμη πιο συγκλονιστικό είναι πως , τα ημερολόγια-λευκώματα αυτά , τα έδινα σε φίλους μου για να μου γράψουν κάτι, να καταθέσουν την άποψη τους, ότι γίνεται δηλαδή σήμερα στη φόρμα σχολίων ή στη σελίδα μου στο Facebook. Ήταν η ανάγκη μου να επικοινωνώ τις ιδέες μου; Η ανάγκη μου για συγκέντρωση αναμνήσεων; Καταγραφή ζωής; Δεν ξέρω. Εκείνο που καταλαβαίνω είναι πως η εποχή μας , με τα μέσα που διαθέτει ήρθε για να με συναντήσει και να μου δείξει απλώς έναν άλλο τρόπο. Τώρα δεν φτιάχνω πια ατζέντες-λευκώματα, φτιάχνω σελίδες. Δεν κρατάω ημερολόγια , γράφω στα blogs μου ,και η ανάγκη μου για καταγραφή της ζωής, έγινε ανάγκη για συγγραφή.  Σίγουρα κι αυτή προϋπήρχε και φαίνεται στα άπειρα σημειωματάρια που κρατούσα κρυφά από τους φίλους μου, ναι είχα και τέτοια! ...
Αν έχεις βαρεθεί να με βλέπεις να γράφω, να κοινοποιώ κομμάτια της σκέψης μου, να αναρτώ κείμενα στα blog μου , και να μοιράζομαι εικόνες , μην βιαστείς να συμπεράνεις πως είμαι εθισμένη με το ίντερνετ.. Εντάξει μπορεί να είμαι λίγο , όμως τώρα ξέρεις γιατί. Γιατί έτσι ήμουν πάντα! Εθισμένη, όχι με το ίντερνετ αλλά με τη ζωή.. Την αγαπούσα τόσο πολύ που ήθελα να τη βλέπω και να τη μοιράζομαι συνέχεια, να την κοινοποιώ, να τη θυμάμαι! Ήθελα να μείνει ανεξίτηλη κάθε στιγμή της μέσα μου! Κι αν κατάφερνα έστω κι ένας άνθρωπος να την δει μέσα από τα δικά μου μάτια, αυτό θα με έκανε ευτυχισμένη..Το αν το κατάφερα δεν το ξέρω, όμως η πρόθεση μετράει... Σωστά;
Τώρα που βλέπω τα παλιά μου ημερολόγια , που βλέπω πως σκεφτόμουν τότε και που με οδήγησαν αυτές οι σκέψεις , σε ποιους δρόμους με οδήγησαν... δεν το μετανιώνω. Αντιθέτως . Έτσι κι αλλιώς είμαστε το αποτέλεσμα των σκέψεών μας και ποιος μπορεί να το αρνηθεί;

Καλό σας βράδυ...


SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

6 σχόλια:

  1. βάσια μου είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι είσαι εθισμένη με τη Ζωή! και τόσο όμορφα που εκφράζεσαι, τόσο συναισθηματικά αλλά και ουσιαστικά που γράφεις, έχεις κάνεις και εμάς εθισμένους με σένα!
    την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρίμα να μην έχει εικόνα η φόρμα σχολίων να σου δείξω πόσο κοκκίνισα!!! Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! (καλέ πως τα λες!) Καλημερα και καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  2. Xαχαχα! Έχω κι εγώ ένα λεύκωμα 12 χρόνων, όσο κράτησαν τα σχολικά χρόνια! Όσον αφορά το ημερολόγιο, ακόμα κρατώ παρά το γεγονός ότι γράφω σπάνια!
    Το θέμα είναι ότι κάποιοι γράφουν γιατί έχουν κάτι να πουν κι άλλοι για να τους προσέξουν.
    Κeer Writting!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γειά σου Ben !! ... Πιστεύω πως οι περισσότεροι bloggers αν όχι όλοι, είχαμε αυτό το ''κουσούρι" !!χαχαχ Γιαυτό άλλωστε φτιάξαμε τα blogs , για να ξεσπαθώνουμε και να εκτονωνόμαστε! Γιατί καλές οι ατζέντες και τα ημερολόγια αλλά , όσο να πεις , θέλεις να ''ακούσεις" και μια άλλη άποψη , θέλεις να ανταλλάξεις σκέψεις! .... Όλα χρειάζονται, κι όλα μπορούν να έχουν καλή πλευρά, ας μην βλέπουμε μόνο τα αρνητικά στην εποχή μας! ...Αρκεί βέβαια ,πάντα να μην χάνουμε το μέτρο! Φιλιά πολλά να έχεις μια καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  3. Τα Ημεραλόγια , κρατουν τις νυχτες μας στην υποταγή του φωτός .
    Τα Βραδυολόγια όμως , εκεί που κερδιζει η Έλλειψη απο το Φως ,
    αυτα ,
    πως ... γράφονται ,
    μου λές ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ....βραδυολόγια!.... πολύ μου αρέσει αυτό το όνομα!

      Διαγραφή