Μια μικρή ιστορία... θαυμάτων..

Καλημέρα φίλοι μου..

Ακούστε , ή μάλλον διαβάστε τι μου συνέβη  την περασμένη Κυριακή..

Ξεκίνησα με το μικρό βλαστάρι μου , να πάμε στα Πολιτικά Ευβοίας , όπου μας περίμεναν οι κουμπάροι μας για να περάσουμε μαζί τους  χαλαρά και όμορφα την Κυριακή και να επιστρέψουμε την Δευτέρα! ... Πήραμε λοιπόν το ΚΤΕΛ που πηγαίνει στη Χαλκίδα, κι από εκεί θα παίρναμε το ΚΤΕΛ που πηγαίνει στα Ψαχνά από όπου θα μας παραλάμβαναν οι φίλοι μας, και έτσι θα γλιτώναμε και το ταξί ως τα Πολιτικά. (που δεν κοστίζει όσο της Αθήνας, αλλά πολύ πιο ακριβά) αλλά το κυριότερο, την αφόρητη ζέστη και την ταλαιπωρία.
 Φτάνουμε λοιπόν στην Χαλκίδα και πάμε να βγάλουμε εισιτήριο για το λεωφορείο των Ψαχνών αλλά μας λένε ότι μόλις είχε φύγει! Κι επειδή ήταν Κυριακή, θα έπρεπε να περιμένουμε το επόμενο που θα έφευγε σε μία ώρα... ΕΚΤΟΣ αν παίρναμε ένα ταξί και πηγαίναμε στην ''Λιανή Ακτή'' που είχε στάση , έτσι ώστε να το προλάβουμε μετά την διαδρομή που θα έκανε σε ένα κοντινό χωριό. Να βγούμε δηλαδή μπροστά του!  Παίρνουμε , λοιπόν, το ταξί και του λέμε τα καθέκαστα και πως πρέπει να προλάβουμε.. Έλα όμως που δεν είχε ψιλά και σταματήσαμε για ένα λεπτάκι σε περίπτερο για να χαλάσουμε.. Καθοριστικό αυτό το λεπτάκι , γιατί την ώρα που φτάναμε στην ''Λιανή Ακτή" το λεωφορείο έφευγε! ... "Δεν θα ήταν αυτό" λέει ο οδηγός του ταξί και μας αφήνει στη στάση..
Περιμένουμε, περιμένουμε.... και αφού περνάει ένα τέταρτο κάτω από τον καυτό ήλιο , και αφού μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι μου , στο βάθος του δρόμου, λεωφορείο ΔΕΝ φαινόταν, αρχίζω να παθαίνω κρίση! ... Παίρνω τηλέφωνο τα παιδιά, να τους πω τί μας έχει συμβεί και προσφερόμενοι να έρθουν να μας παραλάβουν από την μέση του πουθενά, μου δίνουν να μιλήσω με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου για να του δώσω συντεταγμένες για το που βρισκόμαστε! ... Την ώρα που προσπαθούσα να εξηγήσω το τι και το πως, έγινε το ΘΑΥΜΑ! ... Σταματάει ακριβώς μπροστά μας ένα κόκκινο αυτοκινητάκι και η συμπαθέστατη κοπέλα που οδηγούσε, ανοίγει το παράθυρο του συνοδηγού και μας λέει "Για τα Πολιτικά από εδώ καλά πάω; " .... Δεν το πίστευα! Φυσικά, αν και γενικώς δεν το συνηθίζω (βασικά δεν το έχω κάνει ποτέ) , άδραξα την ευκαιρία και της είπα .. " Ναι , από εδώ είναι , μπορείτε να μας πάρετε κι εμάς μαζί σας;" ... Η κοπέλα δίστασε για λίγο, και της έδειξα το γιό μου , ο οποίος από την ζέστη είχε γίνει σαν μαραμένο μύδι! ... Μόλις κατάλαβε πως δεν κινδύνευε να την σφάξουμε -λογικό να φοβάται , τόσα γίνονται- μας άνοιξε την πόρτα να μπούμε..
  Αυτό είναι που λένε ΤΥΧΗ !! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ήξερε και τον δρόμο γιατί της είχαν πει πέντε πράγματα οι φίλοι της, αλλά το ακόμη πιο παράξενο ήταν πως πήγαινε ακριβώς στην παραλία των Πολιτικών, λίγο πιο πέρα από το ξενοδοχείο που πηγαίναμε εμείς. Δηλαδή να τρελαίνεσαι με την σύμπτωση αυτή.
 Όταν πια φτάσαμε στο ξενοδοχείο , τα παιδιά δεν το πίστευαν αυτό που μας έτυχε. Χαρακτηριστικά η Δανάη η φίλη μου, είπε " Δεν σε φοβάμαι εσένα , και στην έρημο να σε ρίξουν, θα βρεις τρόπο να φύγεις" ... Γέλασα πολύ με αυτό! Όμως... μου μπήκαν και κάποιες περίεργες σκέψεις στο μυαλό , πως ίσως κάπου εκεί έξω ...έχω έναν φύλακα άγγελο που κάποιες φορές επεμβαίνει! ... "Σαν την Αμαλία από το παρά πέντε" που είπε και ο γιος μου, εντυπωσιασμένος από αυτό το μικρό θαύμα! ...
Που είναι σίγουρο πως θα το θυμάται για πάντα..

Καλό σας απόγευμα και να μην το βάζετε κάτω!

Κάτι καλό μπορεί να συμβεί ΕΚΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ!






SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 σχόλια:

  1. Το πιστεύω αυτό που λες κι ευτυχώς γίνεται...πάντα γίνεται κάτι καλό εκεί που δεν το περιμένεις..
    Φιλιά και καλή εβδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή εβδομάδα και σε εσένα πατριωτάκι!!!!!!! Όντως , γίνεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή