Ξέρεις τι έκανα φέτος το καλοκαίρι..

Καλημέρα φίλοι μου.

Το ξέρω πως η επικοινωνία μας έχει μείνει αρκετά πίσω τον τελευταίο καιρό, ύστερα από την τενοντοκατάσταση στην οποία είχα πέσει! Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθαν και τα σχολεία , ήρθε και το καθημερινό τρέξιμο και ήρθα κι έδεσα! .. Τι να σας λέω τώρα , από που να αρχίσω και που να τελειώσω!
Λοιπόν , ένα ένα ..

Α Υ Τ Ο   Τ Ο   Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι ....

Το ταξίδι ξεκινάει..



Το καλοκαίρι αυτό ήταν πολύ κουραστικό για εμένα αλλά και πολύ ξεχωριστό. Αφενός έγινε πραγματικότητα το πρώτο μου βιβλίο (και μεγάλο μου όνειρο ) αφετέρου βρέθηκα σε έναν ωκεανό καινούργιων εμπειριών , όπως συνεντεύξεις, προώθηση και παρουσίαση του βιβλίου μου. Εμπειρίες με πολύ άγχος, ωστόσο ανεκτίμητες! Είδα καινούργια πράγματα να μπαίνουν στην ζωή μου και η γύρω μου πραγματικότητα να αλλάζει.
Μέσα σε όλο αυτό το πηγαινέλα, ας πούμε πως αποδέχτηκα και τον όρο ''συγγραφέας'' , έναν όρο που με δυσκολία χρησιμοποιώ για τον εαυτό μου (τους λόγους θα σας τους αναλύσω σε επόμενη ανάρτηση). Βρέθηκα σε πάνελ (όχι τηλεοπτικά ,ευτυχώς!) να λέω την γνώμη μου περί φιλαναγνωσίας, βρέθηκα σε πλατώ ιντερνετικού καναλιού και σε εφημερίδες να λέω την γνώμη μου περί λογοτεχνίας σε καιρό κρίσης. Μεγαλεία σας λέω! Εντάξει,  πέρα από το χιούμορ , όντως είναι ''μεγαλεία'' (κι αυτή τη φορά σε εισαγωγικά) , για μια γυναίκα, μητέρα, νοικοκυρά, χομπίστρια των τεχνών και blogger, να βλέπει ξαφνικά το πρόσωπο της σε αφίσα , το όνομά της σε εξώφυλλο και το έργο της , αυτό το έργο που δειλά δειλά έγραφε επί έξι μήνες στο σαλόνι της μες στην νύχτα, κρυφά από όλους, να κρίνεται ! Θετικά, αρνητικά, δεν έχει σημασία, σημασία έχει πως βγήκε στο φως.

   Σύμφωνα με τους φίλους , αυτό θα έπρεπε να με κάνει από υπερ-ήφανη έως ..υπερ-όπτη! ....(καλά το πρώτο, αλλά το δεύτερο που κολλάει;) Εντάξει, ήμουν χαρούμενη, αλλά ήταν και τόσες πολλές οι προσλαμβάνουσες, που δεν ήξερα καλά καλά πως να αισθανθώ. Το λες και μπέρδεμα!  Αφού λοιπόν μου πήρε μερικές μέρες ίσως και μήνες για να ισορροπήσω στην καινούργια κατάσταση - ακριβώς όπως προσπαθούμε να ισορροπήσουμε σε καινούργια τακούνια και μάλιστα ψηλά-  κατάλαβα ένα πράγμα. Πως οι στόχοι είναι για κατακτιούνται , κι όταν αυτό γίνεται τότε παύουν να υπάρχουν. Μένει μόνο το κεκτημένο λάφυρο να μας θυμίζει πως πολεμήσαμε. Κι ύστερα , πάμε γι' άλλα!
Και πως αντί να φουσκώνουν τα μυαλά μας από ματαιοδοξία καλύτερο και πιο χρήσιμο είναι να φουσκώνουν τα πανιά μας για καινούργια ταξίδια. Για νέους στόχους!


Μετά πήγα διακοπές ..

Ολιγοήμερες αλλά πολύ όμορφες οι διακοπές μου , καθάρισαν το μυαλό μου και μου έδωσαν μια μικρή ανάσα δροσιάς. Ολίγον από Σαλαμίνα, ολίγον από Εύβοια και ολίγον από Αίγιο , καλά πέρασα δεν μπορώ να πω! Απλώς ήταν ...πολύ ''ολίγον''!!



Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες..

Όχι δεν με τσίμπησαν απλώς τις διάβασα! ... Διάβασα βιβλία ..
Όπως σας έχω ξαναπεί μου αρέσει να διαβάζω βιβλία όλων των ειδών - εννοείται πως κάποια είδη τα προτιμώ περισσότερο- για να έχω γενική άποψη περί λογοτεχνίας. Φέτος λοιπόν διάβασα..

  • Ο Μαίτρ και η Μαργαρίτα - Μπουλγκάγκοφ 
  • Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες - Ξανθούλης
  • Η Ζωή που έλειπε - Κ.Κρομμύδας
  • Από τα Gucci στο ταγάρι- Ι. Μπάρακλη
Τώρα διαβάζω το ''Κατά Ιησούν Ευαγγέλιον" του Ζοζέ Σαραμάγκου.

Στα υπόψιν μου  έχω το "1Q84" του Μουρακάμι  και το ''Ινφέρνο" του Νταν Μπράουν.


Ας τελειώσει πια αυτή η ιστορία..

''Γυρίσαμε από τις διακοπές , καλά περάσαμε , ξεκουραστήκαμε ....μήπως ήρθε η ώρα να δουλέψουμε και λίγο;'' ..Έτσι σκέφτηκα κι έπεσα με τα μούτρα στο γράψιμο! Αποφασισμένη να τελειώσω αυτή την ιστορία που με δυσκολεύει ιδιαίτερα λόγω της "ειδικής φύσης" της και του ακόμη πιο παράδοξου μύθου της, ως το τέλος του Σεπτέμβρη , άρχισα τα ξενύχτια, τα οκτάωρα και την έρευνα. Το αποτέλεσμα της υπερβολικής πίεσης φάνηκε στο χέρι μου..

Η καθημερινότητα με ένα χέρι

Για δέκα μέρες είχα την ''τύχη'' να φοράω γυψονάρθηκα! Αυτό είχε ως επακόλουθο έναν απίστευτο εκνευρισμό! Οι δουλειές να τρέχουν κι εγώ να προσπαθώ να τα προλάβω όλα - δεν γίνεται!- με το ένα χέρι και μάλιστα το αριστερό! Ευτυχώς είχα μια βοήθεια , ψέματα δεν θα πω.... (Ευχαριστώ Γιάννη!) ... 



Να και τα ευχάριστα ...
Η δεύτερη έκδοση του βιβλίου μου ήταν μια πολύ ευχάριστη είδηση!




ΚΑΙ ...
BACK TO REALITY ...
Τα σχολεία ξεκίνησαν κι έφεραν μαζί τους όλα τα παρελκόμενα ... Φροντιστήρια, πρωινά ξυπνήματα, δραστηριότητες , αθλητισμό και άλλα όμορφα ''μαμαδίστικα" άγχη! 
Την υγειά μας να έχουμε και ιδιαίτερα την ψυχική κι όλα θα πάνε καλά!   


Αυτά τα ολίγα από εμένα ... Αυτή ήταν μια μικροαναδρομή στους τελευταίους τρεις μήνες της ζωής μου , έτσι για να μην λέτε πως χάθηκα! 

ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΑ! 

Είμαι εδώ και από εδώ και πέρα θα τα λέμε πιο συχνά! 






ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!! 




SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 σχόλια:

  1. εύχομαι έναν εξίσου γεμάτο συγκινήσεις χειμώνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχααχ!!!! Για όλους μας!!! Κι από ότι δείχνει θα είναι , τώρα το αν θα είναι καλό ή κακό αυτό δεν ξέρω! Την καλησπέρα μου Γιάννη!

      Διαγραφή