Κάθε τέλος...


Πως τελειώνει η ιστορία; 
Τελειώνει ποτέ πραγματικά;
Μετά το ''τέλος'' ..τι;; 

Είτε μιλάμε για σχέσεις, είτε για βιβλία, είτε ακόμη και για την ίδια τη ζωή... πάντα υπάρχει ένα ''τέλος", έστω και κατά συνθήκη. Μια διαχωριστική γραμμή από αυτό που είχαμε ως τώρα σε αυτό που θα έχουμε ύστερα. ... Μια γραμμή που είναι η ''πόρτα'' της μετάβασης σε κάτι άλλο! 
Δεν θέλω να σας προβληματίσω , ούτε να αρχίσουμε την βαριά φιλοσοφία ... Άλλο θέλω να πω, και δεν ξέρω τον τρόπο..
Ή μάλλον τον ξέρω , απλώς είπα να σας κρατήσω λίγο παραπάνω σε αγωνία. Λοιπόν, ας αρχίσω με το συνηθισμένο ..
"Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή''
Αν και πάλι δεν έχετε καταλάβει (πολύ λογικό αφού μιλάω με γρίφους) , θα σας εξηγήσω αμέσως .

Πέρσι το καλοκαίρι μου ήρθε μια πολύ πρωτότυπη ιδέα για βιβλίο. Ένα βιβλίο που θα μιλάει για τον έρωτα, όμως με έναν πολύ ανατρεπτικό τρόπο. Και θα μου πείτε, υπάρχει ''ανατρεπτικός'' τρόπος για να πεις μια ερωτική ιστορία; Μα φυσικά και υπάρχει! 

Μια ερωτική ιστορία χρειάζεται κατά βάση δυο πλάσματα. (μπορεί και παραπάνω αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Χρειάζεται λοιπόν , δυο πλάσματα και τον έρωτα! Αυτό το μαγικό συναίσθημα που σε ταξιδεύει, σε αλλάζει , και γιατί όχι; σε βασανίζει! 
Ειδικά αν ο έρωτας είναι μονομερής και οι ήρωες  είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους!!   ....
Και θα μου ξαναπείτε... ''και που είναι η ανατροπή;"...
Δεν θα σας απαντήσω. Θέλω να δω , 
πόσο καλά μπορείτε να διακρίνεται τα νοήματα που κρύβονται πίσω από τις λέξεις;.. 
*Μέσα στο κείμενο που μόλις διαβάσατε υπάρχει η ανατροπή!* 

Όπως και να έχει λοιπόν, η ιδέα δημιουργήθηκε μέσα στο μυαλό μου και η ιστορία ξεκίνησε να γράφεται με πολλές αναποδιές ..
Την μια χαλούσε ο υπολογιστής και με δυσκολία έσωζα το αρχείο...
Την άλλη , μια νέα ιδέα έμπαινε ''σφήνα'' στο μυαλό μου και εγκατέλειπα την ιδέα αυτής της ιστορίας..
Την άλλη φορά, κλονιζόταν η πίστη στον εαυτό μου...
Μετά άρχισε η πορεία της έκδοσης του "Μια νύχτα που κράτησε χρόνια"...
Μετά ήταν κάτι άλλο, και κάτι άλλο και κάτι άλλο , ώσπου πια είπα μέσα μου..
"Η ιστορία αυτή μάλλον δεν θέλει να γραφτεί"..
Και την άφησα!
Κι ένα απόγευμα , εκεί που έκανα το μπάνιο μου, και το νερό έτρεχε επάνω μου.... Να σου κι έλαμψε μέσα στο μυαλό μου ΤΙ δεν πήγαινε καλά και δεν μπορούσα να γράψω αυτό το βιβλίο!
Για κάποιον ανεξήγητο (;) λόγο, ήμουν αποστασιωποιημένη από τον βασικό χαρακτήρα. 
Ενώ είχε τόσα πράγματα να πει ο ''ήρωας'' (αντιήρωας βασικά) για τον έρωτα που βίωνε , δεν μπορούσε να μιλήσει , κι ούτε εγώ μπορούσα να διαβάσω το μυαλό του με την γνωστή μέθοδο του ''παρατηρητή" ! 
Έπρεπε λοιπόν να τον νιώσω, να τον καταλάβω ή καλύτερα να του δώσω το πληκτρολόγιο και τον υπολογιστή και να τον αφήσω να τα διηγηθεί μόνος του!
Ιδέα καταπληκτική , αν σκεφτείτε πως ύστερα από αυτό ξεμπλόκαρα τελείως. 
Η ιστορία λοιπόν ξαναξεκίνησε από την αρχή!
Σε πρώτο πρόσωπο αυτή τη φορά. Σε μια προσωπική αφήγηση- εξομολόγηση που με έκανε να τολμήσω να ''παίξω" έναν πολύ διαφορετικό από εμένα ρόλο. 
Το εγχείρημα νομίζω πως στέφθηκε με επιτυχία.... 
Κι έτσι παρά την τενοντοελυτρίτιδα, παρά την ίωση και την έλλειψη ύπνου, 
κατάφερα την Παρασκευή που μας πέρασε κι έγραψα την λέξη 
"Τέλος;" (το ερωτηματικό είναι υποχρεωτικό) !!

Είμαι κατενθουσιασμένη και νιώθω μια βαθιά ικανοποίηση , όχι μόνο για την ιστορία 
-αυτή άλλωστε δεν θα κριθεί από εμένα,
 αλλά από τους αναγνώστες ΟΤΑΝ και ΑΝ εκδοθεί- 
όσο για το ότι κατάφερα να την φέρω εις πέρας, "στραγγίζοντας" τον εαυτό μου κυριολεκτικά. 

Βλέπετε ο έρωτας δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση , 
ειδικότερα όταν υπάρχουν και σκοτεινές πλευρές...

Περισσότερα δεν θα πω, προς το παρόν τουλάχιστον. 

Θα σας αφήσω σε αγωνία... 
και θα σας αποκαλύπτω λίγο λίγο το μυστήριο ...
Όσο για τον γρίφο σχετικά με την διαφορετικότητα αυτής της ιστορίας και των ηρώων ...

Θα τα πούμε κι αυτά ... εν καιρώ!  




η φωτογραφία αυτή είναι εντελώς άσχετη αλλά.. δεν είναι όμορφα τα συννεφάκια;




ΥΓ.  ΘΕΛΩ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΠΩ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ. ΑΠΟ ΤΟ BLOG ''mytripsonblog" ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ
 "Μια νύχτα που κράτησε χρόνια". !!





SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

7 σχόλια:

  1. Καλημερα! Καθε τελος και μια αρχη ετσι δε λενε; Καπου πηγε το μυαλο μου οσον αφορα την ανατροπη, μενει να το δουμε. Καλοταξιδη να ειναι η ιστορια σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημέρα !!!!!! έτσι λένε, κι έτσι είναι! ..... χμμμμμ.... κάπου πήγε;;; χμμμμμ είσαι πονηρούλα!! χαχαχαχχ .... Σε ευχαριστώ πολύ !!

      Διαγραφή
  2. Μας κρατάς σε αγωνία αλλά τι να σε κάνουμε που σου έχουμε και αδυναμία!!
    Πειράζει που δε μπορώ να μαντέψω;; Πάντως η ιδέα που σε ξεμπλόκαρε πραγματικά καταπληκτική.
    Εύχομαι να πάει πολύ πολύ καλά και όλα να γίνουν όπως τα θες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι! ... καλύτερα που δεν μπορείς να μαντέψεις...χεχε!! την καλημέρα μου κοριτσάκι!!!

      Διαγραφή
  3. Μας έβαλες σε πολλές σκέψεις...ανυπομονώ ήδη να το διαβάσω!!
    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...να είσαι καλά και εύχομαι να είναι κι αυτό καλοτάξιδο!!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η φωτογραφία μπορεί να είναι άσχετη, αλλά είναι πανέμορφη!
      Μου αρέσει και μένα να παρατηρώ τα σύννεφα!

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ πολύ ! Κι εμένα μου αρέσει να βλέπω τα σύννεφα! κάνουν τον χειμώνα λίγο πιο όμορφο!... να είσαι καλά κορίτσι!!!

      Διαγραφή