Σήμερα που ΔΕΝ γιορτάζεις.

Σου πρότειναν οι φίλες σου να βγείτε, να πάτε να διασκεδάσετε σήμερα που είναι η μέρα σας! 


Δεν έχεις όρεξη αλλά είναι ευκαιρία. Σήμερα, άλλωστε μπορείς πιο εύκολα να πεις και σε εκείνον "θα βγω, όλες βγαίνουν" . Θα του αφήσεις τα παιδιά, αφού τα έχεις διαβάσει για το σχολείο και τα έχεις ταΐσει. Ύστερα θα του δώσεις οδηγίες τί να κάνει αν πονέσει πάλι η κοιλίτσα της μικρής. Θα τα καταφέρει; Θα τα καταφέρει, πόσο δύσκολο είναι, εσύ πως τα καταφέρνεις;. .
 Αρχίζεις να ετοιμάζεσαι. Έχεις βγάλει στη σειρά τα ρούχα που θα ήθελες να φορέσεις για να δεις ποια σου κάνουν. Έχεις πάρει λίγα κιλάκια τελευταία. Τα παιδιά φωνάζουν, εκείνος λέει "ησυχία", κι εσύ σκέφτεσαι αν είναι καλή ιδέα τελικά να τους αφήσεις μόνους τους. Δεν έχεις πολύ διάθεση για έξω σήμερα, αλλά είναι ευκαιρία. Έχεις να βγεις με τις φίλες σου από πέρσι που είχατε πάει στον Πλούταρχο. Ακόμα θυμάσαι, τις ζήλιες που σου έκανε την επόμενη μέρα εκείνος. Φέτος όμως το συμφωνήσατε με τις φίλες, θα πάτε κάπου ήσυχα... Όχι ξενύχτι , όχι μέχρι αργά, κι όχι μπουζούκια. Εξάλλου αύριο είναι Δευτέρα και έχεις σχολεία, φροντιστήρια κι ένα σωρό δουλειές. Άσε που πρέπει να πας και σε εκείνη την εταιρία προώθησης προϊόντων σε σούπερ μάρκετ να δώσεις συνέντευξη. Αν σε πάρουν, θα φτιάξουν τα πράγματα, θα φέρνεις κι εσύ ένα μικρό εισόδημα στο σπίτι. Δεν ήταν αυτό που ονειρευόσουν, σίγουρα, αλλά δεν βαριέσαι... Δουλειά να υπάρχει, κι όλα γίνονται...
 Θυμάσαι ότι κάποτε σου άρεσε το γράψιμο. Ήθελες να γράψεις ένα βιβλίο. Γελάς τώρα με την σκέψη αυτή. 
 Βγάζεις στη σειρά γόβες για να διαλέξεις ποιες θα φορέσεις. Σε στενεύουν όλες. Έχουν πρηστεί τα πόδια σου τελευταία, και πρέπει να πάρεις κανένα άνετο παπουτσάκι για να αντέξεις την ορθοστασία. Ειδικά αν σε πάρουν στην δουλειά. Πίσω από τις γόβες, μέσα στην παπουτσοθήκη, ανακαλύπτεις κάτι που το είχες ξεχάσει. Το ημερολόγιό σου... Πού είχε παραπέσει; Πόσο καιρό έχεις να γράψεις σε αυτό; Το ανοίγεις... Διαβάζεις μία προς μία τις σελίδες σου. Τελικά, έγραφες ωραία... Τελευταία φορά που άφησες ίχνη πάνω του ήταν πέρσι, Την ημέρα μετά τον Πλούταρχο. Έγραφες για την ζήλια του. Για την ζωή σου. Για εκείνο το φίδι που έχει τυλιχτεί γύρω από το λαιμό σου και σφίγγεται, σφίγγεται ολοένα και περισσότερο. Ωραία γράφεις. 
Ρίχνεις μια ματιά στις γόβες. Καμιά δεν σου κάνει. Κοιτάζεις τα ρούχα. Σε στενεύουν. Κοιτάς εκείνον. Χαζεύει την δίμετρη στην τηλεόραση και λέει "πω πω τί γυναίκα" . Κοιτάς εσένα στον καθρέφτη. Δεν σε βλέπεις πια. 
Το τηλέφωνο χτυπάει ... Είναι η φίλη σου, σε ενημερώνει για το τραπέζι. Το έκλεισε,λέει, στο όνομα του άντρα της για να σας κάνουν καλύτερη τιμή, αφού εκείνον τον γνωρίζουν στο μαγαζί που θα πάτε.  
Ξαφνικά αποφασίζεις. 
Λες "Δεν θα έρθω"
Η φίλη σε μαλώνει, σου λέει να το ξανασκεφτείς, πως σήμερα είναι η μέρα σας, πως αν δεν βγείτε σήμερα πότε θα σας ξαναδοθεί η ευκαιρία;.. 
Της λες με ηρεμία.
"Αυτό θέλω να κάνω. Να το ξανασκεφτώ. Να σκεφτώ. Να ΣΚΕΦΤΩ! " 
Κλείνεις το τηλέφωνο και τακτοποιείς τα ρούχα. Φοράς κάτι άνετο και λες σε εκείνον ότι είναι ελεύθερος να βγει, εσύ θα μείνεις σπίτι. Σε κοιτάζει απορημένος αλλά φεύγει γρήγορα πριν αλλάξεις γνώμη. 

Βάζεις ένα ποτήρι κρασί και παίρνεις το ημερολόγιό σου κι ένα στυλό. ...

Και τώρα οι δυο σας. Εσύ κι ο εαυτός σου. Καταγραφή, σκέψη , αποφάσεις. 
Επαναπροσδιορισμός της ζωής σου... 

Τώρα μπορείς να πεις στον εαυτό σου "χρόνια πολλά". Όχι για την ημέρα της γυναίκας. Μα για την αναγέννηση σου.





SHARE

Βάσια Ακαρέπη

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

5 σχόλια:

  1. καλησπέρα ,πολύ όμορφο μου θυμίζει τόσο την ζωή μου το κειμενό σου ,μονο που εγω εμεινα καπου στο μεταξυ δεν παω με το καθομαι και επαναπροσδιοριζω την ζωη μου ,ακομα σε αυτο το σημειο κόλησα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πειράζει, είσαι σε καλό δρόμο ... από τη στιγμή που θέλεις να επαναπροσδιορίσεις τη ζωή σου, κι έχεις μπει σε αυτή τη διαδικασία κοντά είναι και οι αποφάσεις!
      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  2. Ένιωσα μια θλίψη διαβάζοντας που μεγάλωσε όταν εκείνος εξαφανίστηκε μόλις του είπε πως δε θα βγει τελικά...ναι, πρέπει οπωσδήποτε να σκεφτεί!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι λεω κι εγώ... Βασικά τα δικαιώματα της γυναίκας είναι πολλά περισσότερα και ουσιαστικότερα από μια βόλτα με τις φίλες μια φορά τον χρόνο .

      ΚΑλημέρα Μαρία μου !

      Διαγραφή
  3. χρόνια πολλά λοιπόν και να είναι διαρκείας η αναγέννηση σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή