Όταν τα παιδιά σκοτώνουν.



Όταν τα παιδιά σκοτώνουν , όλοι εμείς οι μεγάλοι έχουμε οπλίσει τα χέρια τους. Όλοι εμείς με την αδιαφορία μας, με τους εγωισμούς μας, με το κυνήγι του κέρδους, με την ανταγωνιστικότητα αλλά κυρίως με την κατάσταση κώφωσης και τύφλωσης στην οποία έχουμε περιέλθει. Δεν τα ακούμε τα παιδιά μας. Δεν τα βλέπουμε. Δεν είμαστε κοντά τους. Είμαστε απόμακροι παρατηρητές κι όταν μας "ζαλίζουν" το κεφάλι με τις μικρές τους αναζητήσεις ψυχικών χαρτών γι'αυτόν το ρημαδόκοσμο , αντί να ασχοληθούμε με την πυξίδα τους και να τους δείξουμε τον τρόπο για να ταξιδέψουν με ασφάλεια, εύκολα τα ''ξεφορτωνόμαστε" με ένα "Να έχεις το πάνω χέρι ρε. Να του ρίξεις μπουνιά. Να αρπάξεις τον΄άλλον από το λαιμό. Μην σου φάει ο άλλος τη θέση, το γλυκό, την γκόμενα!" ... Έτσι, χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς ανάλυση... Λες και μιλάμε σε πέτρα. Κι ύστερα, κλεινόμαστε στην ανία μας κι αλλάζουμε κανάλι για να δούμε το επόμενο φτηνό τάλεντ σόου. Παιδιά γεμάτα απορίες , με μάτια πεινασμένα για εξηγήσεις, με ψυχές διψασμένες για συμβουλές, και για κίνητρα, μας αφήνουν στην ησυχία μας και αφοσιώνονται στο αιμοσταγές παιχνίδι που μόλις κατέβασαν στο τάμπλετ που τους πήραμε. Κι οι διψασμένες ψυχές ξεδιψούν με λάθος κίνητρα. Τα πεινασμένα μάτια χορταίνουν με απανθρακωμένα σώματα και τιναγμένα μυαλά. Και σκέφτονται ... "Κοίτα να δεις! Αυτό το καινούριο παιχνίδι που λέγεται κόσμος... Τα σπάει!. Κοίτα να δεις τί μπορώ να κάνω σε αυτό το παιχνίδι..."
Κοίτα να δεις, που τα παιδιά μας μαχαιρώνονται και πεθαίνουν
Στ' αλήθεια.


SHARE

Vasia Akarepi

  • Image
  • Image
  • Image
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 σχόλια:

  1. Αυτο το προτυπο του "¨μαγκα" του "ζορικου" πρεπει να τελειωνει επιτελους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο συμφωνώ να ήξερες! Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή